De ontbijttafel

Het is 7 uur, de ochtendspits is in volle gang. Ik haast me onder de douche, maak mezelf toonbaar, dek de tafel, maak de kindjes wakker, was ze, kleed ze aan en neem tevreden plaats aan de ontbijttafel. Het is me weer gelukt! 

Rustig ontbijtje

Misschien komt het door de waardevolle herinneringen uit mijn eigen jeugd, maar ik vind het belangrijk om de dag als gezin te starten. Met z'n viertjes genieten van een rustig ontbijtje, voordat de hectiek van de dag ons weer in beslag neemt. Wanneer de wekker abrupt een einde maakt aan de heerlijke rust van de nacht (ik mag in mijn handjes knijpen met twee goed slapende kinderen), ben ik vastbesloten...vandaag gaat het me lukken!

Rommel met de ingrediënten

Het starten van de dag kun je in mijn geval het beste vergelijken met het verfijnen van je favoriete gerecht. Beetje bij beetje rommel je met de ingrediënten, om zo tot een culinair hoogstandje te komen. Ik schuif met de tijdsplanning, stel mijn humeur af op die van de kinderen en geef gehoor aan hun wensen. Het gehoor geven aan wat mijn kinderen willen tijdens de ochtendspits, is als de smaakmaker van het gerecht. Het kan allemaal nog zo soepel verlopen, maar vergeet je de smaakmaker?! Dan kun je je voorbereiden op een regelrechte teleurstelling!

Geduld

Finn heeft zo zijn vaste wensen voor de vroege ochtend. Tijdens het ontbijt wil meneer een beker koude melk en een bakje cornflakes. En dan wel dat witte bakje met die vrolijk gekleurde rendieren. Helder! Bij zijn oudere broer Bjorn is het een heel ander verhaal. Bjorn kiest iedere ochtend weer iets nieuws. Nu denk je misschien, 'daar is toch niks mis mee?!' Dat klopt! Maar het feit dat Bjorn heel moeilijk kan kiezen, maakt het er niet makkelijker op. Na het herhaaldelijk opnoemen van ons uitgebreide assortiment, komen de wanhopige woorden 'ik weet het niet' uit zijn mond. Ik besluit nog een "snufje" geduld toe te voegen en tel in mezelf rustig tot 10.

Geen paniek

Wanneer hij aangeeft dat de keuze is gevallen op een boterham met kaas, begint Finn te gillen dat z'n melk op is en dat hij "nog melkje" wilt. Ik ga in één beweging door naar de keuken en geef gehoor aan zijn vurige wens. Vervolgens probeer ik voor de derde keer plaats te nemen aan tafel om te genieten van mijn eigen ontbijtje. Het lijkt te lukken, tot ik een hap van mijn beschuit neem en er een beker drinken over de tafel vliegt. Geen paniek... Ik stel m'n humeur gewoon wat bij, maak de tafel schoon en ga in alle rust weer een poging wagen.

Extra geduld

'Ik hoef niet meer', probeert Bjorn mij voorzichtig te melden. Ik kijk naar zijn bord en zie dat er slechts één hap uit z'n boterham mist. Na het toevoegen van een flinke scheut geduld, verzoek ik hem vriendelijk nog twee grote happen te nemen. Met enige tegenzin stemt hij in met dit verzoek en begint weer te eten. Inmiddels moeten de cornflakes bij Finn ook weer bijgevuld worden. Wanneer mijn vriend met het bakje richting de cornflakes op het aanrecht verdwijnt, raakt Finn volledig in paniek... 'Mama doen!' Zucht...

Morgen gaat het me lukken

Ik gooi mijn (inmiddels koude) koffie in één teug achterover en neem nog snel een hap van mijn beschuit. De tijd is om, school begint! Wanneer ik met Bjorn in de auto zit, denk ik bij mezelf... morgen gaat het me lukken! 


INFORMATIE

VOLG ONS

ZWANGER?

Schrijf je HIER in voor het gratis WIJ cadeaupakket met o.a. de blije doos!