Mama

Mamablog, Blogger, Blog, Mama, Voor het eerst moeder, Moederrol, Zwangerschap, Geboorte

Als klein meisje wist ik één ding zeker... 'als ik later groot ben, word ik mama'. Met een bepaald ideaalbeeld voor ogen hield ik mij vast aan deze diepgewortelde wens. Inmiddels is het alweer zes jaar geleden dat de geboorte van Bjorn mij voor de rest van mijn leven mama maakte. Een titel waar ik beetje bij beetje aan begin te wennen. 

VANZELFSPREKEND

Vanaf het moment dat mijn vriend en ik besloten gehoor te gaan geven aan de wens om papa en mama te worden, bekroop mij ineens de angst... 'wat als het niet lukt, wat als zwanger worden niet zo vanzelfsprekend is, wat als ik nooit mama word?!' De mensen in mijn omgeving waren daar duidelijk niet mee bezig en vroegen zich hardop af of het niet eens tijd werd om aan kinderen te beginnen. Ik probeerde me voor te stellen hoe dit zou voelen na de zoveelste mislukte ivf behandeling of wanneer je na jaren onzekerheid te horen krijgt dat de kans op een biologisch kind nihil is. Deze opmerking, die voorheen zo onschuldig leek, wees mij nu op de keiharde realiteit... mama worden is niet vanzelfsprekend! 

VERANTWOORDELIJKHEID

Het moment van de positieve zwangerschapstest bracht vreugde en opluchting, maar ook veel nieuwe onzekerheid. Mijn lichaam moest iets doen wat het nooit eerder had gedaan... een klompje cellen laten uitgroeien tot een volledig mensje. Een verantwoordelijkheid waar ik nooit eerder bewust bij stil had gestaan. Gedurende de negen maanden die volgden nam ik alle adviezen van de verloskundige ter harte en probeerde ik me zo goed mogelijk voor te bereiden op de komst van een baby.

VOOR DE REST VAN MIJN LEVEN

Op het moment van de weeën wist ik dat het niet lang meer zou duren tot mijn diepgewortelde wens in vervulling zou gaan. Slechts enkele uren later was het dan ook zover... een kerngezond mini mannetje in mijn armen maakte mij mama! Een titel die gek genoeg niet direct vertrouwd voelde. Ik was ineens niet meer alleen Loes, maar ook de mama van Bjorn... voor de rest van mijn leven.

WERELD VAN HET MOEDERSCHAP

Ik weet nog goed dat ik voor het eerst de vraag kreeg, 'bent u de mama van Bjorn?' Met een onzeker lachje knikte ik bevestigend. Vanaf dat moment was het duidelijk... ik had mijn eerste stappen in de wereld van het moederschap gezet. Een wereld waar ik als klein meisje al van droomde zonder enig besef te hebben van de werkelijke definitie van het moederschap. Waar ik vroeger mijn pop Lisa gerust een dagje in een hoek van de kamer kon laten liggen, had dit levensechte mannetje 24/7 mijn zorg nodig. Heel eerlijk vond ik deze verantwoordelijkheid best spannend. De eerste weken als mama vroeg ik me constant af of hij wel genoeg dronk, hij het niet te koud had en of die vlekjes op zijn tere huidje normaal waren. Beetje bij beetje kreeg ik antwoord op mijn vragen en groeide het vertrouwen.

Soms wel 100 keer per dag

Gedurende de maanden die volgden, kroop ik langzaam in mijn rol. Ik kreeg handigheid in de verzorging en sprak vol trots over míjn zoon. Op een dag meende ik het echt te horen... het woordje mama uit zijn mond. Dit voelde als een bevestiging, alsof ik zojuist een 10 op mijn rapport had gekregen voor mijn favoriete vak. Een mijlpaal in zijn leven, maar ook in die van mij. Inmiddels is het alweer zes jaar gelden dat het allemaal begon. Twee fantastische mannetjes noemen mij nu mama. soms wel 100 keer per dag. Een titel waar ik beetje bij beetje aan begin te wennen.


INFORMATIE

VOLG ONS

ZWANGER?

Schrijf je HIER in voor het gratis WIJ cadeaupakket met o.a. de blije doos!